مهندسی پزشکی، یک اشتباه یا یک فرصت؟! (بخش اول)

اواخر سال ۸۷ بود که تصمیم گرفتم مهندسی پزشکی بخونم. تصمیمم برای ادامه تحصیل در مقطع ارشد در رشته مهندسی پزشکی رو بعد از حدود یک سال تحقیق گرفتم!
در خلال یکسالی که تحقیق میکردم، با اغلب اساتید دانشگاه‌های مطرح کشور که خیلیاشون بعداً استاد خودم شدن ارتباط برقرار کردم و ازشون خواستم من رو در پیدا کردن پاسخ سوال‌هام که اغلب هم کلیشه‌ای بودن کمک کنن. اون روزها دنبال این بودم که بدونم آینده شغلی این رشته چجوریه؟ برای موفقیت و ادامه تحصیل تو این رشته در خارج از کشور باید چکار کنم؟ و …
تو همین دوره سعی کردم با مطالعه یک سری کتاب‌های مرجع و جزوات درسی، مثل کتاب فیزیک پزشکی، فیزیولوژی، آناتومی، بیومکانیک عمومی و …، اطلاعات خودم رو در این حوزه تقویت کنم.
نتیجه تحقیقاتم این بود که افرادی که این رشته رو انتخاب میکنن، اغلب شرایط شغلی مناسبی در کشور ندارن و از انتخابشون راضی نیستن. جمع‌بندی من اون روزها این بود که چون مهندسین این رشته خدمات قابل‌ارائه زیادی برای جامعه ندارن، نمیتونن موقعیت شغلی مناسبی پیدا کنن. در بعد فنی، خدماتی که فارغ‌التحصیلای این رشته بین‌رشته‌ای میتونستن ارائه بدن رو فارغ‌التحصیلای رشته مادر میتونستن خیلی بهتر ارائه بدن (مکانیک و بیومکانیک رو در نظر بگیرید). اما یک نکته مثبت هم وجود داشت، فضای تحقیق در دانشگاه‌های کشورهای پیشرفته بسیار داغ بود و فارغ‌التحصیلای این رشته میتونستن برای ادامه تحصیل، بسیار ساده‌تر از خیلی از رشته‌های دیگه از ایران خارج بشن. من هم قصد ادامه تحصیل خارج از ایران رو داشتم و این خبر خوبی برای من بود.
نتایج کنکور اعلام شد و من رسماً وارد این رشته شدم!
با شروع درس‌ها سعی کردم بهترین عملکرد رو داشته باشم و به‌زعم خودم نتیجه نسبتاً خوبی در حوزه تحصیل و پژوهش حاصل شد.
در طول دوران ارشد، علاوه بر درس‌های این مقطع، تقریباً در همه کلاس‌هام مقطع دکتری و کلاس‌هایی از مقطع کارشناسی که بهشون علاقه داشتم حضور فعال داشتم. ماحصل تلاش‌هام در حوزه تحصیل و پژوهش در این دوره چاپ چند مقاله در ژورنال‌ها و کنفرانس‌های خارجی و انتشار دو کتاب در این رشته و معدل خوب بود.
از اواسط این دوره، مشابه دوران کارشناسی، سعی کردم به دانشگاه محدود نباشم و نگاه ویژه‌ای به بازار کار داشتم. هم‌زمان با ورود به بازار کار؛ تصمیم جدیدی گرفتم و اون این بود که سعی کنم در فضای کسب‌وکار اهدافی که با رفتن به خارج از کشور و ادامه تحصیل به دنبالشون بودم رو پیگیری کنم.
امروز چند سالی از اون زمان و ورود من به بازار کار میگذره و علاقه‌مندم تجربیات خودم رو به‌صورت مختصر با شما به اشتراک بزارم.

پی‌نوشت ۱: بخشی با عنوان هیناراد بلاگ به سایت اضافه شد تا بتونیم با مخاطبین خودمون ارتباط نزدیک‌تر و دوسویه‌ای داشته باشیم. سعی میکنیم مطالب این بخش رو حداقل به‌صورت ماهانه به‌روز کنیم.
پی‌نوشت ۲: ثبت نظرات برای این بخش از سایت فعالِ و شما میتونید نظرات خودتون رو در رابطه با مطالب منتشر شده بیان کنید.
پی‌نوشت ۳: چهارچوب خاصی برای محتوای مطالب هیناراد بلاگ وجود نداره ولی سعی میکنیم محتوای منتشر‌شده متناسب با نیازهای مخاطبینمون باشه.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *